Novidades
A catedral de Santiago foi concibida como unha obra mestra na que cada cada espazo tiña un sentido. Unha composición arquitectónica e estética pensada para sobrecoller o peregrino, facéndolle sentir que chegara á fin do mundo e ás portas do ceo. Hoxe, o afán recadatorio e a explotación turística esnaquizaron aquela harmonía.
A política española camiña cara a un modelo máis fragmentado e plural, pero continúa gobernándose por unhas regras electorais pensadas para outro tempo. Mentres dereitas e esquerdas se reorganizan en bloques cada vez máis diversos, a cuestión xa non é só quen gañará as eleccións, senón se as institucións serán capaces de representar esa pluralidade sen reforzar aínda máis o poder das direccións partidarias.
Galicia é unha mesa cunha soa pata: un país sen dereita nacionalista, e un BNG sobrecargado de contradicións por verse obrigado a cubrir en solitario todo o espectro político.
Destacados
A clase media esvaécese, o paro xuvenil dispárase e a mocidade non pode nin soñar con independizarse. Ante o silencio da esquerda, a ultradereita xorde como a única alternativa para moitos.
E sen chegar a percatarte do cando nin do porqué, vivindo no estranxeiro rematas por conectar física e espiritualmente con esa terra allea que fica baixo as propias, constantes e dubitativas pegadas.
Acaban de subirme o alugueiro. Máis alá dos cartos, esta subida trae consigo o cansancio de sentir que o lugar onde estás pode deixar de ser teu en calquera momento. Unha xeración enteira que estudou e traballou enfróntase hoxe á imposibilidade de vivir soa e á condena de habitar na eterna provisionalidade. Porque unha casa non son só paredes; é o dereito a quedar.
Son firme defensor da superioridade estética atlántica. Non é só a natureza, senón a arquitectura que o pobo galego inseriu na paisaxe, creadora dunha simbiose que é a nosa forma artística máis propia. O noso país é unha oda ao paso do tempo. Vivimos, sinal de que existimos.
Actualidade
Outras
Actualidade
A catedral de Santiago foi concibida como unha obra mestra na que cada cada espazo tiña un sentido. Unha composición arquitectónica e estética pensada para sobrecoller o peregrino, facéndolle sentir que chegara á fin do mundo e ás portas do ceo. Hoxe, o afán recadatorio e a explotación turística esnaquizaron aquela harmonía.
A política española camiña cara a un modelo máis fragmentado e plural, pero continúa gobernándose por unhas regras electorais pensadas para outro tempo. Mentres dereitas e esquerdas se reorganizan en bloques cada vez máis diversos, a cuestión xa non é só quen gañará as eleccións, senón se as institucións serán capaces de representar esa pluralidade sen reforzar aínda máis o poder das direccións partidarias.
Galicia é unha mesa cunha soa pata: un país sen dereita nacionalista, e un BNG sobrecargado de contradicións por verse obrigado a cubrir en solitario todo o espectro político.
Da aldea á cidade, das pitas á publicidade e do café de especialidade ao de todas as mañás. Sobre facerse maior, buscarse a vida e descubrir que as mulleres que viñeron antes ca nós tamén tiveron que aprender a vivir a súa.
O FERRADO TV
O Ferrado conversa co alcalde de Porto (Alta Seabra), coa asociación unionista e provincialista "Defensa Berciana" e coa Plataforma 102, integrante da Revolta da España Baleirada, no marco da segunda edición d' #OFerradoNaPolítica, cunha nova parola sobre a "GALIZA ESTREMEIRA".
As comarcas da Galiza: história e origem. O mapa de Nós-UP, as comarcas irredentas e muito mais. O Ferrado conversa com Borxa Neira.
O Ferrado co Bloque Nacionalista Galego. Conversa con Ana Pontón (Portavoz Nacional do BNG) e Ana Miranda (Eurodeputada no Parlamento Europeo).
"Sen un nacionalismo galego de dereitas, a nación quedou incompleta. Fallamos como xeración, e Galicia fallou connosco." - Antón Vidal Andión
Tres integrantes do Consello Editorial do Ferrado (Pablo, Lucía e Noah) presentaron o colectivo e mais a revista O Ferrado aos compañeiros de Orgullo Galego. Alén da iniciativa tratáronse temas tales como a demotanasia da nación galega, a nova emigración, a inoculación do derrotismo por parte dos poderes fácticos e as alternativas de vangarda impulsadas polo colectivo para a recuperación dunha memoria históricamente deturpada e deliberadamente ocultada.













