A catedral de Santiago foi concibida como unha obra mestra na que cada cada espazo tiña un sentido. Unha composición arquitectónica e estética pensada para sobrecoller o peregrino, facéndolle sentir que chegara á fin do mundo e ás portas do ceo. Hoxe, o afán recadatorio e a explotación turística esnaquizaron aquela harmonía.

A política española camiña cara a un modelo máis fragmentado e plural, pero continúa gobernándose por unhas regras electorais pensadas para outro tempo. Mentres dereitas e esquerdas se reorganizan en bloques cada vez máis diversos, a cuestión xa non é só quen gañará as eleccións, senón se as institucións serán capaces de representar esa pluralidade sen reforzar aínda máis o poder das direccións partidarias.

Galicia é unha mesa cunha soa pata: un país sen dereita nacionalista, e un BNG sobrecargado de contradicións por verse obrigado a cubrir en solitario todo o espectro político.

Da aldea á cidade, das pitas á publicidade e do café de especialidade ao de todas as mañás. Sobre facerse maior, buscarse a vida e descubrir que as mulleres que viñeron antes ca nós tamén tiveron que aprender a vivir a súa.