A cristianización do Reino Suevo de Galicia

Un percorrido polas figuras clave de San Martiño de Tours, San Cibrao e San Martiño de Dumio na cristianización do reino suevo de Galicia.

Un percorrido polas figuras clave de San Martiño de Tours, San Cibrao e San Martiño de Dumio na cristianización do reino suevo de Galicia.

Esta é a historia dunha das vilas máis especiais de Galicia: Ribadavia. Capital en tempos de guerra, terra de arrieiros, de labregos e de guerreiros. Berce de Irmandiños e maior xudaría do Reino de Galicia, un día defendida contra as hostes inglesas coas frechas dos fillos de Sefarad.

Durante décadas repetíronnos que Galicia é un pobo submiso. A realidade é ben distinta: revoltas, resistencia e unha militancia galeguista que mantivo vivo o país contra todo pronóstico. Neste artigo desmontamos ese mito e reivindicamos a Galicia real: incómoda e moito máis complexa do que nos contaron.

Em plena Primeira Guerra Mundial, circulou um rumor: Inglaterra oferecera Galiza a Portugal em troca da sua entrada no conflito. Mas… por que a Galiza? Eis uma análise histórica de duas metades de uma mesma nação separadas pelo curso da história: Portugaliza.

Esta é a historia de Xoán de Nóvoa, o neno de Maceda que, fuxindo da revolta irmandiña, ascendeu ao olimpo náutico portugués como João da Nova. Un vieiro que nace en Galicia e remata nunha illa solitaria no corazón do océano: Agalega.

Nem a sua obra tivo como objecto Galiza, nem a sua figura está relacionada com o nosso país. Apesar disso, a existência de um Pau Vila a propor novos traços sobre o mapa galego fai-se necessária.

A documentación histórica, a toponimia do descubrimento de América, galeguismos na escrita e Pedro Álvarez de Soutomaior. CRISTOVO COLÓN ERA GALEGO.

Nom se sabe exatamente quanto tempo levam com nós, mas as comarcas (e o facto comarcal) existem desde que a Galiza se constituiu como tal. É hora de darmos-lhes o papel que merecem no mapa galego.

De como a estrofa dunha canción pode provocar o exilio e a cadea. De como uns pontevedreses, tras 40 anos de silencio, volven entonar esa estrofa a berro limpo. De como se pode, en definitiva, pasar a formar parte da historia nacional dun país.

No ano 1906 Galiza abandonou a produción de viño autóctono en favor de variedades foráneas. Así recuperamos o noso viño.