A globalización, a través das súas consecuencias —migracións masivas, turistificación, xentrificación e neoliberalismo— erradica linguas, culturas e pobos. Chamámoslle progreso, pero é un xenocidio cultural: o camiño cara un mundo común ao prezo de deixar de ser quen somos.
A crise da globalização e dos Estados-nação devolveu centralidade aos projetos das minorias nacionais europeias. Da Escócia à Galiza, identidades regionais reaparecem como resposta ao descontentamento político, social e cultural.
O mundo cambia ao noso arredor, pero Europa é incapaz de dar resposta. Como galegos non só podemos involucrarnos, senón que debemos responder ao chamado urxente do “federalismo pragmático”.
